Vanavond trekt DVO/Transus weer eens ten strijde in Hoenderdaal. De hel voor bezoekers, de hemel voor Dalto. Maar DVO bewaart er toch ook wel goede herinneringen aan, in het bijzonder de dubbele winst die handhaving opleverde voordat Richard van Vloten en Marc Verberk neerstreken.

Sindsdien is er van alles veranderd en gebeurd bij DVO en Dalto heeft al die tijd moeten hunkeren naar de terugkeer in de League. (Uitgezonderd dat gekke corona-jaar toen de KL-tickets voor het oprapen lagen). Na een aantal keer tijdens Hoofdklassefinales net mis te hebben gegrepen, was het vorig jaar eindelijk zover. Ze werden overtuigend kampioen in de Korfbal League 2 en dankzij de nieuwe promotie/degradatie-regeling was dat voldoende om hun rentree te maken op het hoogste niveau.

Nou, dat was wel weer even wennen. De eerste vijf wedstrijden gingen kansloos verloren. Maar uitgerekend in de Keller-hal kickstartten ze hun Korfbal League-campagne door DVO met 18-19 te verslaan. Die kwam wel even binnen en het markeerde ook het begin van een sportief wisselvallige periode van de Bennekomse selectie. Dalto kreeg er juist het broodnodige vertrouwen van, maakte een enorme sprong en won vier van de daaropvolgende vijf wedstrijden. Met name de thuiszege op PKC was bijzonder, met ongekende buzzerbeaters om aan te blijven haken en een winnende goal van Mathijs den Ouden in de absolute slotseconden.

En daarmee is het bruggetje naar vorig weekend makkelijk geslagen: de cruciale return tegen concurrent DSC. De Eindhovenaren hadden gezien de kansenverhouding halverwege al dik voor kunnen (moeten?) staan, maar misten onder meer drie strafworpen en doorloopballen. Een grote achterstand bleef Dalto daardoor bespaard. (Al hebben ze tegen DOS’46/VDK Groep ook wel laten zien dat ze daar niet zo van onder de indruk zijn.)

Na rust werd de D-Side heen en weer geslingerd tussen hemel en hel. Ze konden uiteindelijk opnieuw Den Ouden in de armen sluiten toen hij vlak voor hun neus de 20-19 binnenschoot. De routinier begon wat lauw aan het seizoen, maar staat er toch elke keer als er wat te halen valt en is inmiddels de grote ster, samen met Bastian van Essen.

Net hersteld van een longontsteking had die na afloop nog net genoeg adem om de wedstrijd, en eigenlijk het hele seizoen van Dalto, in één woord samen te vatten: wilskracht. En inderdaad, hoe ze het soms flikken is moeilijk anders te omschrijven.

In Bennekom was Dalto zeker niet groots, maar maakte die wilskracht tegen een nog slechter DVO uiteindelijk het verschil. Dat mag vrijdagavond niet gebeuren. De ploeg van Jeroen van Brakel en Reinier Rense heeft zich een goede uitgangspositie verschaft met de zege op KZ/Keukensale.com en moet dat nu verzilveren door geen punten meer te laten liggen in de aankomende drie wedstrijden, allen tegen ploegen buiten de top vijf.

De Derby-sfeer die ongetwijfeld zal gonzen in Hoenderdaal is, met het oog op de eventuele play-offs, ook direct een mooie mentale test. Want ook dan is wilskracht van groot belang, hoe ongrijpbaar dat soms ook is en hoe lastig op te roepen op commando. Maar tegen KZ was het er weer. Vasthouden dus, en met alle remmen los richting de hemel van Hoenderdaal.

Het programma:

18:45 RKL: Dalto/Klaverblad Verzekeringen 2 – DVO/Transus 2

20:30 RKL: Dalto/Klaverblad Verzekeringen – DVO/Transus

DVO/Transus heeft een belangrijke slag geslagen in de strijd om de play-offs. In een vier- of mogelijk zelfs vijfpuntenduel werd directe concurrent KZ/Keukensale.com met 21-18 verslagen. Daarmee werden de Koogers bijgehaald op de ranglijst en zal een positief onderling resultaat uiteindelijk ook nog een doorslaggevende factor kunnen worden.

Vanwege de beperkte inzetbaarheid van Menno van der Neut werd Robbe de Wit weer eens in de basis gezet door Jeroen van Brakel en Reinier Rense, die doordeweeks hun contract verlengd zagen worden. De boomlange Eindhovenaar kent een stroef seizoen, maar speelde in de korfzone zeer verdienstelijk tegenover clubkind Marijn van den Goorbergh en pakte bovendien ook op belangrijke momenten zijn doelpuntjes mee.

Bij KZ startte Marjolijn Schenk, wat ten koste ging van Anouk Haars. Met Schenk naar Esther Cordus hoopten de bezoekers vat te krijgen op de aanvalstandem Daniëlle Boadi/Rosalie Peet. Daarin slaagden ze glorieus en het was voor dat vak maar goed dat Jeffrey van Huenen zijn vizier op scherp had en Koen van Roekel een sterke pot op de mat legde.

Na een blok van de DVO-captain op Kevin Dik kwam de gezapig begonnen wedstrijd pas echt goed los. Vorige week tegen PKC was Dik nog Man of the Match, nu werd hij in de tweede helft met één goal naar de kant gehaald. Het was de verdedigende verdienste van Van Roekel, die daarnaast aanvallend onder de paal ook heerste tegen Carlo de Vries. De 4-4 van De Vries na ongeveer een kwart spelen was overigens om door een ringetje te halen.

Na weer een tijdje om-en-om was het KZ dat bij 6-8 een eerste gaatje forceerde. DVO counterde gelijk via Gertjan Meerkerk. In Koog aan de Zaan was hij door drie KZ’ers niet te houden geweest, maar in Bennekom kreeg hij te maken met vedette Alwin Out. Toch had hij er voor rust ‘gewoon’ vijf inliggen tegen de international.

DVO kwam langszij en ging er ook gelijk over, al mocht het in de handen knijpen dat een goal buiten de schotklok van Jeffrey van Huenen werd goedgekeurd. Meerkerk bepaalde de ruststand op 13-11 en wat opviel was daarbij dat zowel Boadi als Peet nog niet hadden gescoord.

Daar kwam na de rust geen verandering in en ook bij Van Huenen droogde het wat op. Dat maakte dit vak aanvallend moeizaam, maar verdedigend stond het wel goed en toen DVO op 15-12 kwam via De Wit ging KZ wissels klaarstomen. De eerste die kwam was Mikai van het Kaar, voor Dik. Hij miste gelijk een strafworp om weer op twee verschil te komen, iets wat De Vries een aanval eerder ook was overkomen.

Het duurde even voordat DVO daarvan profiteerde, maar het was uiteindelijk opnieuw De Wit die de 16-12 op het scorebord zette. KZ bracht daarop ook Anouk Haars en stuurde Nikki Boerhout naar de andere kant. Die omzetting werkte uitstekend, want KZ kroop weer dichterbij.

Terwijl ook van alle kanten de druk op de arbitrage begon toe te nemen, hield DVO tot 18-17 de voorsprong vast. Toen kreeg Meerkerk niet de stip die hij wilde en Schenk wel. Ze maakte hem: 18-18. Van der Neut kwam toen aanvallend voor Van Huenen en kreeg direct dé kans om DVO weer op voorsprong te brengen, maar nu miste hij de strafworp.

Een aanval later was het alsnog raak toen hij DVO van heel grote afstand weer op voorsprong schoot. Daarna was het KZ dat een strafworp claimde, maar niet kreeg, en DVO wel: Schenk stoorde teveel bij Van der Neuts doorbraak en Van Roekel mocht aanleggen. Hij faalde niet en gooide daarmee de wedstrijd in het slot. KZ incasseerde in de slotfase nog twee gele kaarten, voor Out en Van den Goorbergh, maar die deden er eigenlijk niet toe.

Wat wel blijft staan is de cruciale zege van DVO, dat onderling positieve resultaten heeft behaald tegen LDODK/Rinsma Modeplein en KZ. Het krijgt nu drie ploegen uit het rechterrijtje op rij en kan bewijzen dat het heeft geleerd van de eerste competitiehelft, toen van Dalto/Klaverblad Verzekeringen en Blauw-Wit (A) werd verloren. Het weet ook dat de concurrenten nog veel onderlinge duels spelen en dus gegarandeerd puntverlies lijden. Dat worden nog spannende weken!

---

Lees/zie ook:

• “DVO mentaal sterk tegen KZ” – Ede Stad (Premium)
• “Mooie week voor trainersduo van DVO: ‘Blij met de mentale weerbaarheid’” – De Gelderlander
• Korfbal League Recap ’25/’26 – #14 – Korfbal.nl
• De hele wedstrijd, die van de reserves (19-24 nederlaag) en samenvatting via ons Eyecons-clubkanaal

Voor de tweede keer verloor DVO/Transus dit seizoen van PKC/Vertom. Hoewel het veel langer spannend was dan tijdens de heenwedstrijd, bleek de landskampioen uiteindelijk toch weer te sterk. Vooral de verdedigende druk werd DVO richting het einde te machtig en twee felle tussensprintjes brachten de bezoekers de overwinning.

Terwijl DVO een weekje vrij had, mocht PKC in Lissabon de Champions League afvinken. Misschien wel belangrijker dan die toernooizege was de gelegenheid voor Zita Schröder om ritme op te doen. Zij kon in een stampvolle Keller-hal eindelijk weer eens in de basis beginnen en speelde direct een belangrijke rol. De thuisclub begon met het inmiddels geijkte basisteam.

PKC opende scherper dan DVO, getuige ook de gemiste strafworp van Daniëlle Boadi. Jeffrey van Huenen maakte de toen al belangrijke 2-4 en daarna kreeg PKC met het uitvallen van Romy de Rijke een flinke tik te verwerken. Fabiënne van Erk kwam op de plaats van de Zeeuwse steunpilaar, die het veld met een pijnlijke schouder verliet. Dat veranderde de dynamiek in dat vak – met verder Schröder, Bo Oppe en Jorien Jordaan – totaal.

Het was ook dat vak waar DVO verdedigend de meeste grip op had. En maar goed ook, want het kwartet dat dan aan de overkant mocht aanvallen, presteerde wat moeizaam. Gertjan Meerkerk had het lastig met Olav van Wijngaarden en Menno van der Neut, Roos Scherrenburg en Quinty Stahli scoorden onvoldoende mee.

 

In het andere vak, met Boadi en Rosalie Peet als voornaamste schutters, liep het beduidend beter. Peet onderscheidde zich met drie goals: de 6-7, 7-7 en 9-9. Het stuivertje wisselen was toen al even bezig en duurde tot de rust, die door Boadi op 11-10 werd bepaald.

 

Waar PKC al een tijdje klaar stond, kwam DVO pas laat uit de kleedkamer. De Papendrechters startten ook gretiger aan de tweede helft. Ze schoten een paar ballen op rij raak en liepen opeens uit naar 12-16. DVO nam een time-out en stuurde Boadi naar het andere vak, aangezien Peet eenvoudig tot schot kon komen tegen Van Erk.

Mede door deze omzetting kwam DVO weer wat beter in de wedstrijd, maar steeds als ze in de buurt kwamen, liepen ze tegen een onnodige strafworp op. Van der Werff gooide één daarvan knullig tegen de onderkant van de korf, maar in diezelfde aanval maakte Jelmer Jonker dat slippertje goed: 15-18.

DVO bleef vechten voor de goals en via Peet, Boadi en Van Huenen kwam DVO bij 18-19 weer op één verschil, maar opnieuw was daar vanaf de stip het snelle antwoord van PKC: Lise van Maldeghem met de 18-20. PKC liep daarna opnieuw weg en na de 19-23 van Van Wijngaarden kon DVO geen vuist meer maken. Marcel Luttik en Joeri Kok, die de storm met wat gesprekjes hier en daar goed hadden doorstaan, floten af bij 20-25.

Daardoor blijft DVO vijfde en moet het een gaatje laten, maar de verschillen blijven klein. Zeker het opzienbarende verlies van KZ/Keukensale.com bij DOS’46/VDK Groep was welkom, maar DVO zal toch vooral naar zichzelf moeten kijken. Op bezoek bij DSC is niets minder dan winst vereist voordat de Koogers de vrijdag daarop naar Bennekom komen.

---

• “Champions League winnaar PKC breekt het hart van DVO” – Ede Stad
• “‘Angstgegner’ PKC doet DVO wéér pijn: ‘Teleurstellend, maar we doen nog volop mee om de play-offs’” – De Gelderlander
• Korfbal League Recap ’25/’26 – #12 – Korfbal.nl
• De hele wedstrijd, die van de reserves (zinderend 23-23 gelijkspel) en samenvatting via ons Eyecons-clubkanaal