Mediaoverzicht Korfbal Leaguefinale 2026

Veel lees- en kijkplezier allemaal! Ook iets te delen? Stuur een mailtje naar ic@dvo-korfbal.nl!

[VOORBESCHOUWING] Hoe sloop je een hoeksteen?

De derde finale in vier jaar tijd. Laat het even op je inwerken. De eerste was een soort generale repetitie. DVO stond er dan eindelijk eens, na een historische driekamp met Fortuna. De euforie werd meegenomen naar Ahoy en daar meedogenloos door PKC in piepkleine stukjes gehakt. De tweede mondde uit in een deceptie, met een eindfase zoals LDODK die dinsdagavond meemaakte. Ook die won PKC. En deze derde wordt, al was het maar bij gebrek aan PKC, weer een totaal andere.

Het voelt ergens nog steeds gek dat DVO toch weer en masse richting Rotterdam mag. Door alles wat dinsdagavond plaatsvond, is het misschien nog wel onwerkelijker dan die eerste keer. Dus is het de uitdaging om snel weer helemaal op te laden. Hongerig te worden. En natuurlijk: een tactisch geniaal plan te smeden om dataminers Damien Folkerts en Joost Preuninger af te troeven.

Fortuna/Ruitenheer was overduidelijk de beste ploeg van de competitie, met de twee topscorers in de gelederen. Hoek schiet sowieso alle records dit seizoen aan flarden en gaat in dit bizarre tempo volgend jaar de meest scorende dame in de geschiedenis van de Korfbal League worden. Toch netjes gescout, destijds.

En dan kan ze, als het er écht om gaat, zelfs nog iets extra’s. DVO heeft eerstehands ervaren waartoe Hoek dan in staat is. Lang, lang geleden was ze cruciaal bij de handhaving en een jaar later besliste ze als nieuwbakken Fortunees de finale in Ahoy. Toen werd ze ook verkozen tot Speelster van het Jaar, een eer die ze vorig seizoen weer kreeg en ook deze editie niet meer zal ontgaan. Negen uit zestien schoot ze, in de eerste play-off tegen PKC. Ze zou eigenlijk voor twee dames moeten tellen, zo goed is ze dit jaar.

Ook Van der Steen is dit seizoen beter dan ooit. Hij schiet meer én tegen een hoger percentage. Zijn gemiddelde per wedstrijd ligt bijna twee goals hoger dan voorheen. Met dank aan zijn vak. Jordi van Elburg en Laura van der Linden zijn twee perfecte medespelers. Of Roos van Groen of Lindsey Krop gaat starten, is afwachten.

Natuurlijk zijn ook Merijn Mensink, Wouter Wildschut en Renée van Ginkel klasbakken. In de tweede play-off tegen PKC stond Wildschut op toen Hoek, na vier minuten brommen, door haar coaches naast Van der Steen werd gedropt. Tegen een vak met Olav van Wijngaarden, terug na een maandje gedwongen sabbatical, schoot Wildschut er soepeltjes acht in.

Fortuna is door zulke spelers een compleet team. Zwijgen de kanonnen, dan is er nog genoeg over. Toch drijven de Delftenaren op de goals van Hoek en Van der Steen. Meer dan de helft komt namelijk uit hun handen. Hoek en Steen. Hoeksteen. Dat zijn ze, met z’n tweeën. De hoeksteen van Fortuna. Essentieel. Onmisbaar. Dus is de vraag: hoe sloop je ze? En hoe breng je daarmee het Delftse fundament aan het wankelen?

Eerder dit seizoen, toen DVO won van Fortuna, slaagde Daniëlle Boadi er redelijk in om Hoek uit te schakelen. Sindsdien lijkt de vedette nog een klasse beter geworden. En Boadi heeft het te verduren gehad de laatste weken. Ze is geduwd, uitgejouwd, platgewalst door nota bene haar eigen aanvoerder en dan is er ook nog die duim. Geen optimale voorbereiding op een eventueel beslissende confrontatie met de speelster die ze zo ongeveer hoogstpersoonlijk opvolgde bij DVO. En toch staat ze er straks, let maar op.

In die wedstrijd, de laatste nederlaag die Fortuna leed, kwam Van der Steen tot acht doelpunten. Onze eigen Gertjan Meerkerk maakte er één minder. Die kun je dus tegen elkaar wegstrepen, maar dat is scorebordtaal. Wie wil nou niet dat deze twee unieke spelers elkaar face to face gaan bestrijden op het allergrootste podium dat bestaat?

Sommige coaches zeggen: laat die spitsen maar begaan, zolang de anderen maar niet scoren. Je restverdediging op orde hebben, heet dat dan. Maar drie weken geleden, toen Fortuna de return won, maakten Hoek en Van der Steen er samen 17. Van de 23! Dat zijn niet veel goals van ‘de rest’ om te voorkomen. Trouwens: op een goede dag maakt DVO er een stuk meer dan 23.

Trouwens twee: de Bennekommers verspeelden in die laatste speelronde thuisvoordeel en dat was achteraf maar goed ook. In Gorredijk werd twee keer gewonnen, in Bennekom verloren. Stel je voor dat DVO twee keer thuis had gespeeld.

Trouwens drie: Hoek en Van der Steen stonden niet tegen Boadi en Meerkerk. Sowieso leek niemand in die wedstrijd echt tot het gaatje te gaan. Niet zoals je in de play-offs zou doen. Of in een finale. En Hoek is inmiddels ook oud en wijs genoeg om te weten: “Met statistieken word je geen kampioen”.

Het is in Ahoy schijnbaar ook altijd weer net wat anders schieten. Meer diepte achter de korf. Hoek en Van der Steen hebben vaker met dat bijltje gehakt dan de DVO’ers en waren meermaals speler van de wedstrijd. Maar het kan verkeren. Rosalie Peet bijvoorbeeld was al eens geniaal in een juniorenfinale. In Delft was zij de verschilmaker: zeven goals.

Alinea na alinea over de tegenstander, klopt. Maar over DVO is alles eigenlijk al gezegd. En iedereen heeft het gezien. Een seizoen met hoge pieken, diepe dalen en een bizarre vulkaanuitbarsting in de laatste vijf minuten van play-off drie. Dát niveau. Dát geloof. Díe rust. En vooruit: dat kleine beetje geluk. Dat bewijst dat hoe het ook verloopt in de korfbaltempel, NIETS onmogelijk is.

Die slotfase was al een krachtproef. In Ahoy wordt het nog zwaarder. Want het is de finale. Niets wat het waard is om te hebben, komt eenvoudig. Vechten. Leveren. Geloven. Aanval voor aanval. Maar ook lekker ballen en genieten. Bij jezelf blijven. Deurdonderen. Wat er ook gebeurt.


Lees/zie ook:

[UPDATE 3] BUSINDELING BEKEND

[UPDATE 17/4] Busindeling & muntuitgifte

De busindeling is samengesteld en wel met grote zorg. Dat laatste betekent: NIET RUILEN. Verzoeken hiertoe worden NIET ingewilligd. Check of jij en je groep erop staat. Je kunt zoeken op je achternaam of in de tabjes per bus:

Busindeling Ahoy 2026

Sta je niet op een lijst, app dan Daan even op 06-37417926.

Wat betreft de muntuitgifte: de busgangers krijgen hun muntjes in de bus. Zelfrijders kunnen ze vanaf 19:00 ophalen in het clubhuis.


[UPDATE 16/4] Laatste kaartjes en ophalen tasjes

Er zijn heel veel kaartjes verkocht, maar er ook nog een paar over. Mis deze geweldige ervaring niet en bestel je ticket nu ze er nog zijn!

Verder nog een opmerking over het tasje gesponsord door Albert Heijn Bennekom. Deze worden uitgedeeld in de bussen en zijn door de fans die op eigen vervoer gaan om 13:00 op te halen in het clubhuis.


Het besef is misschien nog niet helemaal ingedaald na die krankzinnige ontknoping gisteravond, maar het is toch echt waar – WE GAAN NAAR AHOY! Wil je komen aanmoedigen? Lees dan onderstaande goed door.

De Korfbal League-finale in Rotterdam Ahoy is uitverkocht, maar voor fans van de finalisten heeft het KNKV natuurlijk kaartjes achter gehouden. 600 om precies te zijn. Deze tickets voor een plaats in het DVO-supportersvak zijn vanaf nu via onderstaande link te bestellen in de DVO-ticketshop:

DVO/Transus Shop KLF 26

Elk Ahoy-ticket komt standaard met onderstaande extra’s:

  1. een (optionele) busreis heen (13:15 vertrek bij DVO) en terug (waarschijnlijk 19:00 vertrek bij Ahoy). LET OP:
    • ga je met eigen vervoer? Geen probleem! Dan hoef je niets te doen.
    • ga je mee met de bus? Laat dat dan tussen woensdag 20:00 en vrijdag 11:00 weten aan Daan van den Hul (06-37417926). Vermeld de namen van de personen die je wilt opgeven voor de bus.
  2. twee consumpties in het clubhuis na afloop (DVO zorgt voor snacks!)
    • muntjes worden uitgegeven in de bus, of voor de zelfrijders op vertoon van het Ahoy-ticket in het clubhuis vanaf 19:00.
  3. een tasje met wat lekkers vanuit onze sponsor AH Bennekom

De vaste prijs voor dit alles is €45,-, voor alle leeftijden. Uiteraard geldt: OP = OP! Wees er dus snel bij.

Tot in Rotterdam Ahoy!

Veelgestelde vragen

Kan ik korting krijgen als ik niet met de bus mee ga?
Nee, we hanteren een vaste prijs.

Is er een kinder- of ouderentarief?
Nee, we hanteren een vaste prijs.

Maakt het uit voor welk vak ik een ticket koop?
Nee, alles is voor DVO.

Als ik op eigen vervoer ga, moet ik dat dan doorgeven?
Nee hoor, dan zien we je daar!

Als ik met de bus ga, moet ik dat dan doorgeven?
Ja, dan stuur je dus even een berichtje naar Daan.

Verzorgen jullie ook een maaltijd tijdens de busreis?
Nee, gezien het tijdstip raden we aan iets mee te nemen voor de terugweg.

Als ik te laat kom en de bus is al weg, draait hij speciaal voor mij dan om?
Nee, dan moet je ander vervoer zoeken. Er is vast wel iemand met een plekje over. #wijzijnDVO

Wat moet ik aantrekken?
Groen!

[VERSLAG] WEDEROPSTANDING IN GORREDIJK

Het play-off epos dat anderhalve week geleden begon in Friesland, eindigde daar dinsdagavond met een zelden vertoonde wederopstanding. Met ruim vier minuten te spelen leek LDODK/Rinsma Modeplein de allesbeslissende derde play-off te gaan winnen. Maar DVO/Transus scoorde vijf van de zes daaropvolgende aanvallen en zag de thuisploeg volledig verkrampen. Opgelegde kansen voor de Friezen om er dan maar een verlenging uit te slepen, werden niet benut. 1500 verbijsterde toeschouwers, inclusief de DVO’ers, keken elkaar na afloop vol ongeloof aan. Wat is er allemaal in die slotfase gebeurd?

22-18. LDODK denkt dat dit al het einde van de ontknoping is. Ran Faber heeft het verschil op vier gebracht met een strafworp en fraaie doorloop. Heel Kortezwaag voelt dat het eindelijk gaat gebeuren: LDODK naar Ahoy. Faber treedt uit de schaduw na bijna de hele wedstrijd in dienst te hebben gespeeld van zijn vak, onder de paal. Daar heerst hij tegenover Gertjan Meerkerk, omdat Jeroen van Brakel en Reinier Rense hun vakken hebben omgedraaid ten opzichte van de vorige twee ontmoetingen.

22-18 dus. De DVO-coaches nemen een time-out. Er lijkt berusting, maar vanuit dat gevoel schiet Meerkerk opeens met scherp. Met Harjan Visscher in het andere vak moet Terrenc Griemink een hele wedstrijd achter Meerkerk aan. De afscheidnemende LDODK’er is al behandeld voor kramp en zit aan de limiet. De DVO-spits haalt genadeloos de trekker over.


22-19 dus. LDODK zoekt Visscher, want die heeft al het hele duel over op Jeffrey van Huenen, met voor rust vier goals en verdedigend grip op de DVO’er. Na een minutenlange adempauze (Robbe de Wit op zijn plaats) kan Van Huenen nog één keer zichzelf uit elkaar trekken om Visscher te neutraliseren. Dat lukt, want een schot van Visscher voor 23-19 – vermoedelijk de nekslag – knalt eruit.

22-19 dus. DVO valt aan. Voorin staat Meerkerk, in de paalzone Menno van der Neut. Hij beloont zijn basisplaats met een geniaal schotpercentage op de korte kansen die ontstaan vanuit Meerkerk acties. Eerder had dit duo DVO van de 14-10 ruststand naar 15-15 gebracht. Meerkerk wordt gezocht en weer kan Griemink er niets tegen beginnen.

22-20 dus. Balbezit voor LDODK. Sabine Verhoef moet de beslissing forceren. In de eerste helft was ze doorslaggevend met vier doelpunten. Quinty Stahli had er de handen vol aan, maar herpakt zich na rust uitstekend. Een schot van Verhoef wordt afgevangen door Van der Neut.

22-20 dus. Met De Wit aanvallend naast Koen van Roekel heeft dat vak wat meer wisselende rebound, en daardoor dynamiek. Tot dan waren het natuurlijk Daniëlle Boadi en Rosalie Peet die de pogingen namen, maar hun kruit lijkt verschoten. Dus meldt Van Roekel zich in het voorveld en hij schiet de aansluitingstreffer binnen. De DVO-captain ontploft.


22-21 dus. Weer wordt eerst Verhoef gezocht, maar na een overname komt Faber tegenover Van der Neut te staan. Dus kan Griemink even uitpuffen onder de korf. LDODK grijpt naar een vaste aanvalsopzet uit hun playbook, één die ze kunnen dromen, met het diep lopen van Faber en een goed getimede assist. Maar Van der Neut heeft het door en grist de diagonaal van Verhoef uit de lucht.

22-21 dus. Een aanval voor DVO op de gelijkmaker. Van Roekel heeft de hele wedstrijd gestreden tegen Julian Frieswijk. Een duel dat hij op (doel)punten gaat verliezen. De LDODK-gangmaker pakt zijn rebounds voor Visscher en maakte zelf ook een paar cruciale goals. Een schot van De Wit draait uit de korf. Frieswijk duikt met Van Roekel de boarding in voor de fanatieke DVO-supporters en krijgt de bal.

22-21 dus. De thuisploeg zoekt opnieuw naar Verhoef. Tevergeefs. Van der Neut raapt een overhaast schot van haar op. Zenuwen gieren. DVO jaagt via Van Roekel op de gelijkmaker. Bal over de zijlijn, maar Frieswijk raakte hem nog. Dan kan Van Roekel heerlijk in een assist van Peet stappen, aanleggen en raak schieten. Bij het oversteken voelt hij zijn polsslag. Prima op orde.

22-22 dus. Visscher aan de beurt, met gigantische druk op zijn schouders. Van Huenen geeft geen centimeter. Weer pech in de afronding. Van Roekel raapt op en DVO krijgt een aanval om op voorsprong te komen. Meerkerk vs. Griemink. Bewegingen om ruimte te krijgen. Links, rechts, links, rechts, in de pass stappen en schieten. De actie is zó hard, het schot nét zuiver genoeg. Bal op de voorkant en voldoende effect om binnen te vallen. Achter de korf weer een explosie.

22-23 dus. Visscher weer. Van Huenen weer. De pogingen worden steeds geforceerder. Geen nieuwe schotklok, maar dan opeens de actie naar binnen van Amber Klaren. Zij en haar zus spelen dit keer een bijrol, tot dat moment. Het zou álles anders maken, maar de bal gaat de lucht in en raakt niets. De zoemer gaat.

22-23 dus. Balbezit DVO. Voor twee verschil. Maar het schot van Meerkerk valt niet en Roos Scherrenburg maakt een overtreding. In een time-out wordt besproken hoe de laatste dertig seconden wordt aangevallen en verdedigd. Visscher moet het doen. De beste man van LDODK. Hij lijkt Van Huenen niet te kunnen afschudden, maar glipt er toch langs. Pass op Frieswijk. Die geeft hem terug. Maar Visscher wil hem niet! Kaatsen in Friesland. Dus is het aan Frieswijk. Eerder maakte hij de eerste én tweede vrije kans van achter de korf, Menno-style, met Groen Kabaal in zijn rug. Nu kijken zij hem vol verwachting en hunkering recht in de ogen aan. Zij en hij willen maar één ding: dat hij hem maakt. Om de droom te redden. Maar deze derde vrije kans, de belangrijkste van zijn carrière, gooit hij te hard. Van Roekel pakt de rebound en wint.

22-23 dus.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography


Lees/zie ook:

[VOORBESCHOUWING] Drie.

DVO/Transus en LDODK/Rinsma Modeplein spelen vanavond de derde en beslissende play-off. De vorige twee duels speelden precies dezelfde teams, met precies dezelfde koppeltjes. Wat moet je dan nog schrijven over wedstrijd drie…? Driemaal is scheepsrecht, klonk een aanmoediging op social media. Maar dat geldt alleen als de eerste twee pogingen mislukten. Wie is er nu aan de beurt, met beide een zege op zak? En wat is dat toch met nummer drie?

Waar dat hele spreekwoord überhaupt vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Schijnbaar gaf een schipper verplicht drie maaltijden aan de bemanning. Dat zouden ze in de bus tijdens die barre overtocht naar Friesland ook moeten doen. Drie uur heen en terug. En als iemand zich tijdens het pauzeren dan misdraagt, hoor je kennelijk gestraft te worden met drie slagen van de gortspaan, een driehoekig plankje met korte steel. Laat de tuchtcommissie het niet horen. (Drie zou overigens zomaar het aantal wedstrijden kunnen zijn dat Jan Niebeek nog moet uitzitten.)

Drie ei is ook een paasei. Daar begonnen de play-offs mee. Drie is het aantal goals dat LDODK (29-31) en DVO (20-22) tekort kwamen bij hun nederlagen. En dan miste LDODK zaterdag ook nog drie strafworpen, waarvan één door Danique Klaren, met rugnummer drie. Ze heeft drie dagen gehad om te herstellen van haar volgelopen kuiten.

Drie is het aantal krakers dat zaterdag werd gespeeld in het topkorfbal. Twee play-offs plus één KL2-finale. Drie is het aantal clubs dat tot afgelopen zaterdag onafgebroken in de Korfbal League speelde: eerste finalist Fortuna, aftredend landskampioen PKC en degradant Blauw-Wit.

Drie is het aantal feestjes dat Richard van Vloten heeft gevierd. ADO kampioen, met DeetosSnel/QLS gepromoveerd uit de KL2 (dat flikte hij al drie keer) en zijn eigen verjaardagspartijtje. 55 jaar oud – dat is zonder afronden drie keer 18,3333333333333 tot in het oneindige… 3. Hoe bestaat het. (Het aantal biertjes dat Richard bij al die feestjes heeft gedronken is trouwens vrijwel zeker NIET drie.)

Drie is onze kant, de andere kant, en de ware kant. Hoe wij denken dat het ging, hoe zij denken dat het ging, en hoe iets echt ging.

Drie is zij, plus wij, plus één ticket voor Rotterdam Ahoy. Nadat wij dat ticket in Gorredijk hebben bemachtigd, is drie het aantal dagen dat we moeten wachten om onze derde zaalfinale te mogen spelen.

[VERSLAG] DVO laat eerste kans op Ahoy onbenut

Een derde wedstrijd moet gaan uitwijzen of DVO/Transus of LDODK/Rinsma Modeplein naar Rotterdam Ahoy mag. Thuis gingen de Bennekommers met 20-22 ten onder in een wedstrijd die een stuk stroever verliep dan die van vorige week. De Friese bezoekers ploegden zich daar op karakter het beste doorheen, maar toch had DVO zelf ook alle kansen gehad om toe te slaan.

De twee basisopstellingen waren exact hetzelfde als in het sensationele duel in Gorredijk. Alleen aan de kant was er een opvallende afwezige: Jan Niebeek. Het proces bij de tuchtcommissie tegen de oefenmeester, wegens zijn duw tegen Daniëlle Boadi, loopt nog, maar hij is al wel geschorst en bekeek de wedstrijd van de boventribune.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Het was uitgerekend Boadi die het eerste doelpunt van DVO maakte. Uit respect voor de doorbraak werd er nu wat meer afstand gehouden door Sabine Verhoef en dat werd – met een gelukje – direct afgestraft. Even daarvoor had Harjan Visscher, die natuurlijk weer tegenover Gertjan Meerkerk stond, de openingsgoal gemaakt.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Wat volgde was een stroeve openingsfase. De meeste aandacht was in aanloop naar de tweede play-off duidelijk naar de defensies gegaan. LDODK verdedigde net als vorige week stijf achter, maar wist ook daarna nog het Bennekomse spel te vertragen. Ook aanvallend speelden de bezoekers geduldiger, zodat er voor DVO nooit een flow ontstond om in te excelleren. Friso Boode gaf na afloop aan dat LDODK hoopte op die manier de wedstrijd te dicteren.

De Friezen leken voor rust inderdaad licht de overhand en controle te hebben, al drukten ze dat niet in doelpunten uit. De gezusters Klaren misten namelijk drie van hun vier strafworpen. Zij zochten veel meer de doorbraak, waar Rosalie Peet en Quinty Stahli het in de eerste helft lastig mee hadden. Peet was aanvallend wel weer zeer nadrukkelijk aanwezig met drie goals, waaronder de schitterende 3-2.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Met de 5-3 van Meerkerk was het eerste gaatje toch voor DVO en leken de Bennekommers op stoom te komen, maar een blessure van Boadi kwam toen heel slecht uit. In een duel om de bal klapte haar duim dubbel en ze moest zich buiten de lijnen laten behandelen. LDODK profiteerde gretig en dankbaar van Boadi’s afwezigheid door met Verhoef aan te vallen op invalster Lara van Golberdinge. Verhoef maakte 6-5 en 6-6.

Onder luide aanmoediging van het opgeluchte thuispubliek maakte Boadi ingetapet en wel haar rentree, en die opluchting werd nog groter toen ze direct 7-6 binnenschoot. Danique Klaren had ondertussen wel de strijd moeten staken met kuitklachten (Marrit van der Laan viel voorbeeldig in) en Amber Klaren miste haar twee stippen. Daardoor had LDODK halverwege niet de voorsprong die hen toekwam. Na een soepele aanval nam Ran Faber met zijn eerste de 8-8 voor zijn rekening, wat ook de ruststand was.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

De sleutel tot succes bleek in de tweede helft bij Julian Frieswijk te liggen. Met een droog schot bracht hij LDODK op gang en als DVO weer een achterstand had ingelopen (zoals LDODK dat in Friesland had gedaan) was hij vaak degene die zijn ploeg weer lucht en energie gaf: 12-13 en 16-17. DVO had hier doortastender kunnen verdedigen, want de international mocht wel heel vrij aanleggen. Aanvallend moest de thuisploeg ondertussen overal hard werken voor goede pogingen. Toen ook een aantal 100% kansen werden gemist, en de tijd verder wegtikte, kantelde de wedstrijd steeds meer richting de bezoekers.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Om iets te forceren kwam Menno van der Neut in beide vakken en hij versierde ook twee strafworpen, maar het was niet genoeg. Na één van die stippen (18-19) kreeg Frieswijk er zelf ook één gemakkelijk toebedeeld, die door Visscher werd benut. Daarna gooiden Verhoef en Faber de wedstrijd in het slot: 18-22. De goals van Peet en Koen van Roekel in de slotfase deden er niet meer toe. Eindstand: 20-22.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Dat had zomaar andersom kunnen zijn als DVO wat beter met de kansen was omgesprongen, maar al met al kwam LDODK de zege toe. Dus moet de klus dinsdag worden geklaard in Friesland en het thuisvoordeel gaat dan toch een rol van betekenis spelen. De Friezen spelen voor eigen publiek en hoeven niet doordeweeks te reizen.

Bovendien zullen ze vertrouwen hebben getankt door eindelijk weer eens van DVO te winnen en het idee hebben dat ze meer grip beginnen te krijgen. Maar de hersteltijd is kort en op een doordeweekse avond spelen is toch altijd weer helemaal anders. De ploeg van Van Brakel en Rense kan zich vastklampen aan de andere recente ontmoetingen, waarin het veelal als overwinnaar van het veld stapte. Fortuna/Ruitenheer wacht ondertussen af wat de derde slijtageslag gaat brengen. De titelfavoriet versloeg aftredend landskampioen PKC/Vertom opnieuw met duidelijke cijfers: 20-26.