[VOORBESCHOUWING] Drie.

/in , , , , /door

DVO/Transus en LDODK/Rinsma Modeplein spelen vanavond de derde en beslissende play-off. De vorige twee duels speelden precies dezelfde teams, met precies dezelfde koppeltjes. Wat moet je dan nog schrijven over wedstrijd drie…? Driemaal is scheepsrecht, klonk een aanmoediging op social media. Maar dat geldt alleen als de eerste twee pogingen mislukten. Wie is er nu aan de beurt, met beide een zege op zak? En wat is dat toch met nummer drie?

Waar dat hele spreekwoord überhaupt vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Schijnbaar gaf een schipper verplicht drie maaltijden aan de bemanning. Dat zouden ze in de bus tijdens die barre overtocht naar Friesland ook moeten doen. Drie uur heen en terug. En als iemand zich tijdens het pauzeren dan misdraagt, hoor je kennelijk gestraft te worden met drie slagen van de gortspaan, een driehoekig plankje met korte steel. Laat de tuchtcommissie het niet horen. (Drie zou overigens zomaar het aantal wedstrijden kunnen zijn dat Jan Niebeek nog moet uitzitten.)

Drie ei is ook een paasei. Daar begonnen de play-offs mee. Drie is het aantal goals dat LDODK (29-31) en DVO (20-22) tekort kwamen bij hun nederlagen. En dan miste LDODK zaterdag ook nog drie strafworpen, waarvan één door Danique Klaren, met rugnummer drie. Ze heeft drie dagen gehad om te herstellen van haar volgelopen kuiten.

Drie is het aantal krakers dat zaterdag werd gespeeld in het topkorfbal. Twee play-offs plus één KL2-finale. Drie is het aantal clubs dat tot afgelopen zaterdag onafgebroken in de Korfbal League speelde: eerste finalist Fortuna, aftredend landskampioen PKC en degradant Blauw-Wit.

Drie is het aantal feestjes dat Richard van Vloten heeft gevierd. ADO kampioen, met DeetosSnel/QLS gepromoveerd uit de KL2 (dat flikte hij al drie keer) en zijn eigen verjaardagspartijtje. 55 jaar oud – dat is zonder afronden drie keer 18,3333333333333 tot in het oneindige… 3. Hoe bestaat het. (Het aantal biertjes dat Richard bij al die feestjes heeft gedronken is trouwens vrijwel zeker NIET drie.)

Drie is onze kant, de andere kant, en de ware kant. Hoe wij denken dat het ging, hoe zij denken dat het ging, en hoe iets echt ging.

Drie is zij, plus wij, plus één ticket voor Rotterdam Ahoy. Nadat wij dat ticket in Gorredijk hebben bemachtigd, is drie het aantal dagen dat we moeten wachten om onze derde zaalfinale te mogen spelen.

[VERSLAG] DVO laat eerste kans op Ahoy onbenut

/in , , , , /door

Een derde wedstrijd moet gaan uitwijzen of DVO/Transus of LDODK/Rinsma Modeplein naar Rotterdam Ahoy mag. Thuis gingen de Bennekommers met 20-22 ten onder in een wedstrijd die een stuk stroever verliep dan die van vorige week. De Friese bezoekers ploegden zich daar op karakter het beste doorheen, maar toch had DVO zelf ook alle kansen gehad om toe te slaan.

De twee basisopstellingen waren exact hetzelfde als in het sensationele duel in Gorredijk. Alleen aan de kant was er een opvallende afwezige: Jan Niebeek. Het proces bij de tuchtcommissie tegen de oefenmeester, wegens zijn duw tegen Daniëlle Boadi, loopt nog, maar hij is al wel geschorst en bekeek de wedstrijd van de boventribune.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Het was uitgerekend Boadi die het eerste doelpunt van DVO maakte. Uit respect voor de doorbraak werd er nu wat meer afstand gehouden door Sabine Verhoef en dat werd – met een gelukje – direct afgestraft. Even daarvoor had Harjan Visscher, die natuurlijk weer tegenover Gertjan Meerkerk stond, de openingsgoal gemaakt.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Wat volgde was een stroeve openingsfase. De meeste aandacht was in aanloop naar de tweede play-off duidelijk naar de defensies gegaan. LDODK verdedigde net als vorige week stijf achter, maar wist ook daarna nog het Bennekomse spel te vertragen. Ook aanvallend speelden de bezoekers geduldiger, zodat er voor DVO nooit een flow ontstond om in te excelleren. Friso Boode gaf na afloop aan dat LDODK hoopte op die manier de wedstrijd te dicteren.

De Friezen leken voor rust inderdaad licht de overhand en controle te hebben, al drukten ze dat niet in doelpunten uit. De gezusters Klaren misten namelijk drie van hun vier strafworpen. Zij zochten veel meer de doorbraak, waar Rosalie Peet en Quinty Stahli het in de eerste helft lastig mee hadden. Peet was aanvallend wel weer zeer nadrukkelijk aanwezig met drie goals, waaronder de schitterende 3-2.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Met de 5-3 van Meerkerk was het eerste gaatje toch voor DVO en leken de Bennekommers op stoom te komen, maar een blessure van Boadi kwam toen heel slecht uit. In een duel om de bal klapte haar duim dubbel en ze moest zich buiten de lijnen laten behandelen. LDODK profiteerde gretig en dankbaar van Boadi’s afwezigheid door met Verhoef aan te vallen op invalster Lara van Golberdinge. Verhoef maakte 6-5 en 6-6.

Onder luide aanmoediging van het opgeluchte thuispubliek maakte Boadi ingetapet en wel haar rentree, en die opluchting werd nog groter toen ze direct 7-6 binnenschoot. Danique Klaren had ondertussen wel de strijd moeten staken met kuitklachten (Marrit van der Laan viel voorbeeldig in) en Amber Klaren miste haar twee stippen. Daardoor had LDODK halverwege niet de voorsprong die hen toekwam. Na een soepele aanval nam Ran Faber met zijn eerste de 8-8 voor zijn rekening, wat ook de ruststand was.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

De sleutel tot succes bleek in de tweede helft bij Julian Frieswijk te liggen. Met een droog schot bracht hij LDODK op gang en als DVO weer een achterstand had ingelopen (zoals LDODK dat in Friesland had gedaan) was hij vaak degene die zijn ploeg weer lucht en energie gaf: 12-13 en 16-17. DVO had hier doortastender kunnen verdedigen, want de international mocht wel heel vrij aanleggen. Aanvallend moest de thuisploeg ondertussen overal hard werken voor goede pogingen. Toen ook een aantal 100% kansen werden gemist, en de tijd verder wegtikte, kantelde de wedstrijd steeds meer richting de bezoekers.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Om iets te forceren kwam Menno van der Neut in beide vakken en hij versierde ook twee strafworpen, maar het was niet genoeg. Na één van die stippen (18-19) kreeg Frieswijk er zelf ook één gemakkelijk toebedeeld, die door Visscher werd benut. Daarna gooiden Verhoef en Faber de wedstrijd in het slot: 18-22. De goals van Peet en Koen van Roekel in de slotfase deden er niet meer toe. Eindstand: 20-22.

📸Jeroen van den Berg | Split Second Photography

Dat had zomaar andersom kunnen zijn als DVO wat beter met de kansen was omgesprongen, maar al met al kwam LDODK de zege toe. Dus moet de klus dinsdag worden geklaard in Friesland en het thuisvoordeel gaat dan toch een rol van betekenis spelen. De Friezen spelen voor eigen publiek en hoeven niet doordeweeks te reizen.

Bovendien zullen ze vertrouwen hebben getankt door eindelijk weer eens van DVO te winnen en het idee hebben dat ze meer grip beginnen te krijgen. Maar de hersteltijd is kort en op een doordeweekse avond spelen is toch altijd weer helemaal anders. De ploeg van Van Brakel en Rense kan zich vastklampen aan de andere recente ontmoetingen, waarin het veelal als overwinnaar van het veld stapte. Fortuna/Ruitenheer wacht ondertussen af wat de derde slijtageslag gaat brengen. De titelfavoriet versloeg aftredend landskampioen PKC/Vertom opnieuw met duidelijke cijfers: 20-26.