Het zit er dan toch op. Na bijna vijftien jaar op het hoogste niveau te hebben gekorfbald, zet Barbara Brouwer een punt achter haar rijke carrière. Deze begon bij KC Doorn en liep via Dalto naar de roemruchte TOP-dynastie, waar ze haar grootste successen vierde, langs TeamNL Korfbal, en de laatste drie jaar bij DVO. Ook in Bennekom liet ze een onuitwisbare indruk achter.
“We hebben lang uitgezien naar haar komst, maar uiteindelijk heeft Barbara vanaf dag één haar bijdrage geleverd.”, opent Jeannette Teunissen, portefeuillehouder Topkorfbal. “Ze heeft spelers individueel beter gemaakt door haar verbindende spel en wist op de spannende momenten wat er nodig was. Dan ging ze zelf voorop in de strijd. Ook tijdens haar zwangerschap heeft ze vanaf de bank haar steentje bijgedragen. Ze heeft een fantastische carrière gehad en ik ben blij dat ze daarvan drie jaar hier heeft gespeeld.”
Het is zeker geen toeval dat DVO/Transus na de komst van ervaringsdeskundige Barbara Brouwer voor het eerst tot de zaalfinale wist door te stoten. Richard van Vloten: “Met de komst van Barbara kregen we destijds in één klap een berg aan ervaring binnen. Naast haar korfbalkwaliteiten durft ze ook kritisch te zijn en dit zorgt ervoor dat andere spelers ook gedwongen worden na te denken over keuzes in tactiek of opstelling. Mede door haar inbreng hebben we de afgelopen periode kunnen aanhaken met de top. Daarnaast is Barbara in staat om wedstrijden te lezen en kan ze andere spelers sturen.”
De eerste finale was voor iedereen behalve Brouwer nieuw en onwennig. Een jaar later, met een zwangere Brouwer langs de kant, had het eigenlijk moeten gebeuren, maar het ging alsnog mis. Desondanks besloot Brouwer al dat de kous daarmee nog niet af was: “Na de geboorte van onze fantastische zoon Boaz wilde ik niets liever dan snel weer fit worden.”, vertelt ze daarover. “Ik merkte dat ik nog steeds fanatiek was en het vuur nog brandde. Ik had het zeker niet willen missen, maar pittig was het wel, zowel fysiek als mentaal, Het duurde even voor ik het ritme weer had gevonden en vroeg mezelf vaak af: ‘Ben ik nog wel goed genoeg? Kan ik het nog wel?'”
Openhartig als altijd gaat Brouwer ook in op de tol die topsport eist op een (jong) gezin: “In die periode voelde ik me ook heel egoïstisch, vooral richting m’n gezin. Ik merkte dat ik het pittig vond om de zaterdagen lang weg te zijn en ik vind dat ik teveel mis thuis. Dat heeft mij doen besluiten dat het zo goed is. Het is soms nog wel eng, omdat ik niet beter weet dan dat ik korfbal. Maar ik voel dat het tijd is voor een nieuw hoofdstuk. Ik heb alles meegemaakt en kan met trots terug kijken op mijn korfbalcarrière. Zelfs nu kunnen we kritisch blijven natuurlijk, maar… ik ben zeker tevreden, want ik heb meer bereikt en ook meegemaakt dan ik ooit had durven dromen.”
Welke hoogtepunten bij DVO schieten door haar heen? “Eigenlijk teveel om op te noemen. Over een aantal jaar zal ik het niet meer over een wedstrijd hebben, behalve misschien de 3e play-off tegen Fortuna. Maar dan heb ik het over dit unieke team met staf, de verhalen die we samen hebben gemaakt, de historie die we hebben geschreven. De klik met Daantje, de dromendans die nooit meer hetzelfde zal zijn, samen met m’n zusje in het team, oplopen met Boaz, de interactie met vakkie D, de vrijwilligers die elke zaterdag klaar stonden en de supporters die wekelijks achter ons aan kwamen. Ik heb me zo gewaardeerd en welkom gevoeld, daar wil ik iedereen, maar dan ook iedereen voor bedanken! Ik voel me vereerd dat ik 3 jaar lang aan het proces van deze mooie club heb mogen bijdragen. Jullie zullen me zeker nog eens langs de lijn zien en horen.”
DVO bedankt Barbara nadrukkelijk voor haar betekenis voor het topkorfbal, zowel bij DVO als in algemene zin. Het was een eer om deze korfbalster de afgelopen vijftien jaar eerst als tegenstandster en later als teamgenoot te mogen zien spelen.
