Na een goede competitiestart heeft DVO/Transus een gevoelige nederlaag geleden. Gevoelig, omdat het tegen de nog puntloze nummer 10 gebeurde. En ook omdat die staartploeg uitgerekend Dalto/Klaverblad Verzekeringen was. Maar bovenal gevoelig, omdat DVO het volledig over zichzelf afriep met over alle schijven een erg teleurstellend optreden.
Natúúrlijk bracht Dalto dat extra beetje vuur. Dat was te verwachten, want zo gaat dat nou éénmaal in derby’s tussen DVO en de Driebergenaren. Maar de ploeg van Jesper Oele speelde zeker niet de sterren van de hemel. Des te kwalijker was het daarom dat DVO niet beter speelde en in fases zelfs ronduit slecht voor de dag kwam. Reboundend liep het niet, de schotpercentages lagen veel te laag en het aanvalsspel was rommelig, zeker in het vak dat tegen KZ ook al moeite had.

📸Erik Mulder – Sportshots
Jeroen van Brakel en Reinier Rense hadden dezelfde viertallen het veld in gestuurd als vorige week, met dus Rosalie Peet weer naast Gertjan Meerkerk. Als een soort teken aan de wand werd Peet al in de eerste aanval getrakteerd op een stealblock van Fenna Cavelaars. Daarmee werden de intenties van Dalto duidelijk. Toch was de openingsfase verder voor DVO, dat na vijf minuten op 4-2 stond en er goed aan had gedaan om na de 6-3 en vooral 7-4 direct afstand te nemen. Maar het lukte de Bennekommers niet om het touwtje waaraan Dalto hing vroegtijdig door te knippen.
Sterker nog: vanaf 9-6 plaatste Dalto een 0-4 run richting de rust, omdat DVO in de laatste tien minuten simpelweg niet meer scoorde. Jeffrey van Huenen speelde een bijrol tegen Mathijs den Ouden, Menno van der Neut kwam evenmin in zijn spel tegen René Siedsma en ook de verre schoten van Boadi vielen niet meer. Dit vak kreeg de goals ook snel tegen, waardoor Meerkerk maar weinig aanvalstijd kreeg om zich te etaleren, zoals vorige week tegen KZ.
DVO kwam uit de kleedkamers met invallers Robbe de Wit (voor Van Huenen) en Lara van Golberdinge (voor Danique van der Garde). De Wit moest meer rebound pakken en duidelijkheid sche

📸Erik Mulder – Sportshots
ppen. Van Golberdinge werd gebruikt om Peet van vak te wisselen, maar incasseerde nog wel de 10-11 van Enza Bulterman. Na de rentree van Peet maakte Lotte Keuning met een stevige doorbraak 10-12.
Even leken de omzettingen van De Wit te werken, want Menno van der Neut werd meer in stelling gebracht en hij leek DVO met vier goals op gang te helpen. Maar na zijn 15-13 vanaf de strafworpstip kakte het opnieuw in. Was het keuzestress? Want opeens stonden er met Van der Neut, Boadi en Peet drie erkende schutters rondom De Wit. Geen van hen kwam lekker op gang.

📸Erik Mulder – Sportshots
Inmiddels was er slechts vijftien minuten te spelen. Alles wat Dalto ademde had toen al lang in de gaten dat er wat te halen was en zette zijn tanden erin. Tegelijkertijd leek bij DVO niemand zich echt boos te maken, vertrouwend op een slotfase waarmee eerder DOS’46/VDK Groep, LDODK/Rinsma Modeplein en KZ waren geklopt. Geen gekke gedachte, maar dit keer liep het totaal anders.
Er werden wel degelijk kansen gecreëerd, maar ze werden niet benut. Daar zat een stukje pech bij, maar dat is geen excuus voor drie goals in een kwartier tijd. Zeker niet tegen een ploeg die een week eerder nog door de andere promovendus was opgerold. DVO mocht nog blij zijn dat de vrije bal van Bastian van Essen niet lekker liep (1 uit 6) en een goal van Dalto werd afgekeurd wegens snijden. In plaats van 16-17 werd het 17-16 dankzij een zeldzame Bennekomse goal: Koen van Roekel prikte weer eens raak.

📸Erik Mulder – Sportshots
Het geloof in een stunt was inmiddels al volop aanwezig bij Dalto en steeg met elke afvallende bal die werd opgeraapt, ook via invaller Joost Wattel, en elke verkeerde keuze van DVO. Zo gaf Quinty Stahli met nog twee seconden op de schotklok onhandig en onnodig een vrije bal weg. Het was de zevende keer dat Van Essen mocht aanleggen en dit keer passte hij af op de totaal vrijstaande Gort: 17-19. Met een enorme poeier maakte Meerkerk nog de aansluitingstreffer, maar daar bleef het bij ondanks genoeg kansen om er nog één of zelfs twee (onterechte) punten uit te slepen.
De laatste aanval van de wedstrijd was sprekend: een rommeltje en uiteindelijk Dalto met de bal in de hand en de vuist omhoog. Seconden later stond er een hossende geel-zwarte menigte op de speelvloer. DVO speelt volgende week uit bij het altijd geestdriftige Unitas/Perspectief en dan zal het 180 graden anders moeten.

📸Erik Mulder – Sportshots
Eerder kreeg ook DVO/Transus 2 een tik op de neus door in de slotseconden te verliezen met dezelfde cijfers: 18-19.
Lees/zie ook: